Jest on oskarżony o naruszenie tajemnicy skarbowej, przez publiczne ujawnienie na jednej z ubiegłorocznych sesji rady miejskiej w Goleniowie, danych personalnych i wysokości zadłużenia z tytułu opłaty za odpady komunalne kilkorga radnych. Oskarżony oświadczył, że „nie ma poczucia winy”, ale fakt ujawnienia wspomnianych danych potwierdza, tłumacząc go działaniem w interesie społecznym.
Powiedział też, że mając dzisiejszą wiedzę na temat tajemnicy skarbowej, zrobił by to samo, tylko inaczej. Na koniec rozprawy ujawnił, że listę z nazwiskami i poziomem zadłużenia radnych otrzymał przed ową sesją od urzędnika, chociaż sam o nią nie wnioskował.

Na początku rozprawy obrońca oskarżonego wnioskował o jej umorzenie ze względu na znikomą szkodliwość społeczną czynu, na co nie zgodził się prokurator twierdząc, że dotyczy ona intencji oskarżonego jakie stały za faktem publicznego ujawnienia personaliów radnych – nie była to chęć wyegzekwowania zaległości, ale rozgrywka polityczna zmierzająca do zdyskredytowania tych radnych w oczach opinii publicznej. Sąd przychylił się do argumantacji prokuratora i zdecydowasł o dalszym procedowaniu sprawy.

Dzisiejszą rozprawę zdominowało przesłuchanie w charakterze świadków czworga pokrzywdzonych radnych. Niestety, prowadzący rozprawę sędzia Michał Krzywulski z niewiadomych powodów pozwolił reprezentującemu oskarżonego adwokatowi na zadawanie im pytań wyraźnie wykraczających poza meritum sprawy – właściwie wszystkie powinny być przez sąd uchylone, a przez świadków zignorowane formułą „odmawiam odpowiedzi na tak zadane pytanie”. Adwokat pytał perswazyjnie, agresywnie, a momentami wręcz bezczelnie – przy jednym nieśmiałym sprzeciwie prokuratora i zupełnie biernej postawie sędziego Krzywulskiego. A przecież pytania adwokata były nie tylko formalnie nie do przyjęcia, ale wręcz stawiały świadków w roli… oskarżonych. Adwokat wypytywał ich m.in. o liczbę posiadanych kont bankowych, pracę za granicą i znajomość przyrzeczenia radnego – bez żadnego związku ze sprawą. Widoczny brak sądowego obycia świadków oraz bierna postawa prokuratora i sędziego pozwalały adwokatowi praktycznie przejąć kontrolę nad przebiegiem przesłuchań, które nic nie wniosły do sprawy, za to wręcz upokorzyły świadków-pokrzywdzonych. Formalnie odpowiada za to sędzia Krzywulski jako gospodarz przewodu sądowego, który nie tylko stracił panowanie nad wspomnianymi przesłuchaniami, ale momentami sprawiał wrażenie zagubionego i… zapatrzonego w adwokata oskarżonego. A ten mając carte blanche od sędziego, robił praktycznie ze świadkami co chciał – to nie zarzut, a raczej pochwała prawniczej skuteczności wykorzystującej pojawiające się możliwości. Inna sprawa, że skuteczność to mało elegancka.

Następna rozprawa została zaplanowana na 1 lutego 2023 r

red.

powiązane – „Mandat obroniony”